Diary of a Goodbye Girl: Dear Mr. Destiny

photo credits to http://www.fireitupwithcj.com/

December 17, 2015

Dear Mr. Destiny,

December na. As usual, Christmas rush. New year countdown. Patapos na pala ang taon. Halos di ko na napansin na ang bilis ng panahon. Sa tuwing dumadaan ako ng Cubao, "BER" months ang pinakakaabangan ko dahil narin sa napakaraming ilaw sa daan. Hanggang February kalimitan ang mga decorations nila. Sana magkakilala tayo bago pa nila tanggalin ung mga decorations next year hahaha!

Matanong ko lang pala, naniniwala ka ba na may mga taong itinadhana mong makita for a certain time limit?

Na nandyan sila for a certain amount of time na itinakda ng DESTINY?

Subalit aside sa destiny, binigyan ka ng FREE WILL to choose kung gusto mong manatili ang taong itinadhana mong makita; na gagawin mo ang lahat kahit i-alter mo pa ang course ng destiny mo para in the end, kayo ang magiging itinakda...

Ako kasi, naniniwala dun. Kaya as much as possible, I make the most out of it. Kasi di ko alam kung hanggang kelan ko makakasama ang mga tao sa paligid ko. Hindi lang naman love ang tinutukoy ko dito; pwedeng friendship, acquaintances or even family. Free will mo ang magtatakda kung gusto mong makasama ang tao sa matagalan na panahon. Na kahit destiny, mapapakamot ang ulo dahil makulit ka. Dun na pumapasok ang kasabihang "Ikaw ang umuukit ng sarili mong tadhana"

Naniniwala ako na maaring ipinagtagpo na tayo. Nagkasama, nagkatawanan, nagkatampuhan, nagka asaran. Subalit binigyan lang ako ng time limit na makahalubilo ka. At sa time limit na yun, pag hindi ka nagreact, walang spark na nangyari, magbabago na ang course ng destiny. Naisip ko, swerte pala ang mga taong aside sa destiny ay ginamit nila ang free will nila. Yung kahit mahirap, basta mabuo nila ang destiny na kasama ang taong mahal nila. Marahil umukit ka na ng sarili mong tadhana at di mo na ako nahintay. O pwedeng naghihintay ka pero di pa ngayon ang tamang panahon para magkita tayo. Ang gulo hindi ba? Pero wag kang magalala, excited ako makasama ka.

Mr. Destiny, sana hindi malamig ang Pasko mo. Sana masaya ka kung nasaan ka man. Gusto ko lagi kang nakangiti. Kung may problema ka, isipin mo kaya mong malagpasan yun. Alam ko wala ako diyan para patawanin ka. Kung may tao mang nagpapatawa na sayo on my behalf, sana ingatan ka nya. Marahil nga inabutan lang tayong dalawa ng time limit. Sana hindi pa... Sana, hindi pa nga... 

Sana magamit mo ang free will mo sa akin. Kasi ako, destiny nalang ang inaasahan ko at free will mo... 

na mahanap ako.

Nagmamahal,

Ella

Diary of a "Goodbye Girl": Dear Mr. Destiny

Maaring itinakda tayo ng panahon na magkita... pero tanging pagkakataon lang ang makakapagsabi kung tayo ay itinadhana magsama.

October 15, 2015


Dear Mr. Destiny,

Hello! Alam mo, di ko talaga alam ang isusulat ko. Isipin mo, kahit sa sulat nahihiya ako sayo. Di ko alam kung anong ilalaman ng liham ko pero itutuloy ko parin kahit papaano. 

Ako nga pala si Ella. Mahilig akong magsulat (di naman halata di ba?) Marunong din ako magluto, kumanta, at kahit papaano sumayaw. haha talented lang ba ako masyado? sabi nga nila. May isang bagay nga lang ako na hindi magaling. At yun na ata ang ma-inlove. Hinihintay kasi kita. Yung isang araw na darating ka, papawiin mo ang lahat ng takot na meron ako.  

Oo nga pala hindi pa pala tayo magkakilala. Iniisip ko kung binigyan na ba ako ni Lord ng pagkakataon na makilala ka. O kaya makita ka. Gusto ko nga Siya tanungin minsan; nakabangga ko na ba si Mr. Destiny? nakausap ko na kaya siya? nagkita na ba kami? Lahat yun tinatanong ng utak ko. Yung pakiramdam na excited kang makilala ang kaisa isang taong hinintay mo na makakasama habang buhay. 

Sana kung nasaan ka man ay nasa maayos kang kalagayan. Sana malayo ka sa sakit, sana masaya ka lagi. Wag mo akong isipin, ok pa naman ako dito. Alam ko naman na darating ang tamang panahon na magkikita tayo. Malay mo nga nagtagpo na ang landas natin, di nga lang tayo pa itinadhana. 

Eto muna ang sulat ko. Una lang ito sa maraming bagay na nais kong ikuwento sa'yo. Hayaan mo at lagi akong aasa sa pagdating mo. 

Mahal, minamahal at mamahalin kita. Kung nasaan ka man, at kung sino ka man. Alam ko darating ang pagkakataon na magkakatagpo din tayong dalawa.

Nagmamahal,

Ella

Kape

Hinahanap ko sa pagsapit ng umaga
Kahalili ko sa paggising ko araw araw
Parang ikaw. 
Na siyang nilalaman ng isip simula sa pagdilat ng aking mga mata

Nagbibigay ng init sa tuwing malamig ang panahon 
kapag madaling araw o kaya naman ay bumabagyo
O kahit sa loob lang ng opisina na ang aircon ay kulang nalang maging bato, 

ang puso ko...

mga ngiti mo ang siyang tumutunaw ng lamig, 
tawa mo ang nagbibigay ng init sa paligid.

at sa pagsapit ng gabi, bumubuhay sa aking kaluluwa na sa bawat panakaw na idlip ay di ko magawa 

dahil nandyan ka. 

at sa iyong pamamaalam dahil tapos na ang araw ay nakatingin ako sa baso ko.

May kape pang natitira, 

heto nalang ang gigising sa akin sapagkat tangan nito ang iyong mga alaala.

Bukas ulit. 



Princess_Belle
Mariabelle M. Balisacan 10/17/2015

Isang Libo't Isang Panalangin

Paano ko ipapabatid
Lihim kong damdamin
Hanggang kailan itatago
Tangi kong pagtingin

Lagi kang tanawin
Sa bawat araw na dumarating
Ikaw ang hininga na bumubuhay 
Sa puso kong humihikbi

Ikaw ang araw at gabi
Liwanag sa dapithapon kong parating
Ngiti sa luhaan kong pisngi
Pag-asa sa naguguluhan kong isip

Nguti paano kita paniniwalain
Na ikaw ay mahal sa akin
Kung ang bawat minuto'y 
Anino lang ako sa iyong paningin

Sana'y matulad din ako ng iba
na iyong pagkakanaisin
Matampulan ng pagmamahal sa iyong mga bisig
at makahawak kamay pagdating ng takipsilim

Hanggang kailan pipigilin 
Gaano katagal iki-kimkim
Ikaw lamang ang tanging kasagutan 
Sa aking isang libo't isang panalangin

Mariabelle Martinez Balisacan -- Education Journal Nov 2005 - March 2006 issue

Diary of A Goodbye Girl: Protagonist

I thought you are just a daydream
A character that I once created on my head
many years ago

Constructed by the mind, sculpted by my heart
A knight and shining armor of my untold stories
Where pen and paper are my only witnesses

Then you are there standing right in front of me,
An exact persona of the person I'm in search of
But what I can only do is stare...

There might be YOU and ME
but never it will be WE...

Mariabelle Martinez - Balisacan
October 8, 2013

Diary of a Goodbye Girl: Photograph in my Mind

In the corner of the room
Saw your image in black and white
A picture of silence
Two souls, stranger to each other

Dark skies and stormy nights
I'm a princess with a hollow heart
You came and painted yellow and green 
Started everything with hello and a laugh

You shared  your blues and reds
Suddenly the corner is dyed with rainbow 
colored memories 
For which I wish will last forever 

You tinted my inspiration of gold
Ignited the passion to live
Everyday is a treasure of images, forms and dreams

Yet season needs to change
As spring goes, so do you

My heart is now covered in ice
Colored images, now black and white
All alone in the corner of the room
Lingering your photograph in my mind.

--Mariabelle Martinez - Balisacan
October 7, 2013

Diary of a Goodbye Girl: 6 months prt:1

parang nataningan ako... sabi nila anim na buwan... alam ko naman darating ito... mawawala ka rin... pero sa maikling panahon na ito, sana maramdaman mo ang isang bagay.... ang magmahal ng tunay at ang mahalin.

plane ticket.. 

nakita ko ito sa mga nakacompile na sulat ng aming boss.  

"Eden! Kailangan ni sir Jonatahan ang mga yan. "

parang nabingi ako sa sinabi ni Ann.  Simula ng binalik ni Jonathan ang isang pares ng sapatos saakin, parang hindi na siya nawala sa isip ko.  Alam kong may malaking pagkakamali akong ginawa sa kanya dahil parang nabastos ko siya nung gabing yon.  Hindi ko man lang naisip na siya ang magiging bagong boss ko.

"Uy! Eden. Kanina pa kailangan yan.  ako na magaabot"

agad kinuha sa akin ni Ann ang mga sulat kasama ang plane ticket. Bigla kong inagaw ito pabalik sa kagustuhan na ako ang magbigay sa kanya.  Ilang buwan na ang lumipas simula nang nangyari pero ang lahat ay sariwa parin sa akin.

Pumasok ako sa loob ng kuwarto ni Jonathan. Sa inaasahan, malinis ito at masasabi mong may pagkametikuloso siyang tao.  Dahan dahan kong inabot sa kanya ang mga sulat sabay sabi:

"Aalis ka na pala.  Iiwan mo din kami?"

Nagulat siya sa tinuran ko at nagtanong kung paano ko nalaman.

"Nakasama kasi sa mga sulat ang plane ticket"

'Ah ito ba? advance nga to eh.  6 months pa naman bago ako umalis papuntang UK. Baka magtagal ako dun or baka di na talaga ako bumalik'

"Ganun ba. At least may 6 months pa naman di ba.. "

Lumabas ako sa kwarto niya na malungkot at hindi alam ang gagawin.  Ngayon ako magsisimula na magbilang... 

At dumating ang panahon na binibilang ko ang araw at pagkakataon... lalayo ka... alam ko... pero patuloy kang mananahan sa puso ko...